DANCEHALL - rozpala zmysły, budzi żądze, ma w sobie niezwykłą żywiołowość i dużo, dużo... seksu.
Dancehall to gatunek muzyczny oraz taniec wywodzący się z Jamajki. Jest on odmianą klasycznego reggae. Różni się swojego protoplasty tempem oraz rytmem, jest szybszy oraz bardziej żywiołowy. Jest to technika tańca ulicznego bazująca na tradycyjnych jamajskich social-dances. Obecnie zaliczana do grupy tańców hip-hop, oparta jednak na innej rytmizacji oraz pracy ciała.
Dancehall od samego początku nierozerwalnie łączy się z tańcem dla którego jest stworzony. Głównie jest więc skierowany do odbiorców przebywających na parkiecie. Ma porywać i wręcz zmuszać do ruchu, szczególnie pośladków. Gorący taniec w rytm tej muzyki nazywany jest grindingiem. Zawiera on w sobie elementy erotyczne. W tym seksownym tańcu pary wykonują dynamiczne ruchy, również seksualne.

LADIES STYLING - to świetna zabawa zarezerwowana tylko dla Pań. W przyjemnej, latynoskiej atmosferze nauczysz się panować nad własnym ciałem, poczujesz wolność i swobodę ruchu, a przy tym poprawisz kondycję i wymodelujesz sylwetkę.
Dlaczego Ladies Styling? Ladies Styling to połączenie latynoskich tańców z body movement , czyli pracą nad własnym ciałem. Nauczysz się podstawowych kroków salsy, merengue, rumby, cha- chy, samby, a nawet podstaw klasyki i stretchingu. Ladies styling sprawi, że twoje ciało będzie bardziej elastyczne a ruchy pełne gracji. Dzięki temu poczujesz się swobodnie na każdej imprezie.

SALSA KUBAŃSKA (CASSINO) - rdzenna , kubańska odmiana salsy tańczonej w parach na imprezach w latynoskich rytmach, to właśnie teraz możesz poczuć się jak na Kubie w charakterystyczny sposób poddając się gorącym rytmom salsy. Nauczysz się współpracy z Partnerem, poznasz możliwości swojego ciała , nauczysz się koordynacji i wyzwolisz swoje emocje. Zapraszamy pary ,które chcą z tańca zrobić prawdziwą przyjemność.
Salsę Kubańską charakteryzuje się dość powolnym tempem wykonywania figur. Jest to raczej taniec chodzony niż oparty na krokach. Tworzy ją zestaw stylów rozwiniętych na Kubie (bądź w Stanach Zjednoczonych przez kubańskich emigrantów), od styli cross-body różniący się głównie sposobem poruszania się pary. Para porusza się po kole, wokół własnej osi.
Salsa to słowo po hiszpańsku oznaczające sos lub smak, sugerujący pikantne i aromatyczne doznania, co w przypadku tańca można potraktować nazwą stylu, lub faktu, że salsa jest tańcem łączącym elementy różnych gatunków muzycznych i kroki wielu innych tańców.

SALSA LOS ANGELES (LA) - styl powstały w Los Angeles głównie za sprawą braci Vazquez, apogeum rozwoju osiągnął w latach 90. XX wieku. Styl L.A. jest tańczony "na 1" (pauza na 4/8, break na 1/5). Jest to styl liniowy (Cross-body), a więc wszystkie figury wykonujemy w jednej linii. Jedyna możliwa zmiana kierunku tańca to dokładnie 180° i następuje poprzez wykonanie podstawowej figury tego stylu: Cross Body Lead. Los Angeles salsa jest stylem bardzo widowiskowym i szybkim; cechuje go duża częstotliwość występowania wielokrotnych obrotów (spinów), elementy typu Butterfly (eksponowanie partnerki) jak i występowanie elementów shines oraz akrobatycznych.

TANGO ARGENTINO - rodzaj muzyki i taniec związany z miastem zapoczątkowany w Argentynie i w Urugwaju. Tango argentyńskie, w formie towarzyskiej, nie jest trudne do nauczenia. Nie istnieje problem wpajania w kogoś tanga, ono jest w każdym z nas. Tango argentyńskie to taniec, który narodził się w bocznych uliczkach. Nie zostało wymyślone przez profesjonalnych tancerzy lub nauczycieli tańca. Nie ma zatem jedynie właściwej techniki. Istnieje jednak pewna ogólna norma wykonywania tego tańca, ale po to tylko, by sposób tańczenia tanga był w pewien sposób wspólnie pojmowany.
Narodziny i rozwój tanga argentyńskiego miały charakter nieformalny i raczej przypadkowy. Ponad wiek temu nie dało się przewidzieć, że pewnego dnia technika tego tańca zostanie sformalizowana, by umożliwić jego lepsze zrozumienie i szersze upowszechnienie. Jednak zdecydowanie improwizacyjny charakter tanga argentyńskiego nie pozwolił na pełne sformalizowanie jego techniki. W Argentynie wiele figur, ruchów i gestów ma swoje nazwy, wiele jednak ich nie posiada. Czasem ta sama figura znana jest pod kilkoma nazwami przy małej między nimi różnicy. Technika opisana w dalszym ciągu jest to technika, której podstawy uzyskały aprobatę specjalistów w Europie i na świecie. Stanowi także podstawę dobrego nauczania tanga argentyńskiego na poziomie tańca towarzyskiego.

TANIEC TOWARZYSKI

SAMBA - miejscem narodzin samby jest Brazylia, gdzie taniec ten wywodzący się z rytmów i pieśni niewolników afrykańskich, miał swoją pierwotną odmianę ludową tańczoną w grupach i miejską tańczoną parami. Po kilku nie uwieńczonych powodzeniem próbach wejścia na parkiety europejskie samba jako taniec towarzyski zdobyła popularność dopiero po II Wojnie Światowej. Cechuje ją wyraźny rytm podkreślany przez instrumenty perkusyjne.

CZA-CZA - melodia i rytm tańca ukształtowały się na kanwie kubańskiej muzyki ludowej wzbogaconej o elementy jazzowe. Taniec obrazuje zabawę latynoskich macho eksponujących swoją męskość.

RUMBA - ma rodowód kubański. Prawdziwą, ludową rumbę cechuje gwałtowny erotyczny charakter, a od strony muzycznej jej najbardziej charakterystyczną cechą jest rytm podkreślany przy użyciu specjalnych instrumentów perkusyjnych. Do Europy taniec ten przywędrował w roku 1929 prezentowany przez kubańskich tancerzy. Pierwotnie rytmy te nie przyjęły się z uwagi na zbyt egzotyczne.

JIVE - taneczna muzyka jazzowa - swing - zrodziła swoje formy taneczne w Ameryce w następstwie wzmożenia ekspresji ruchów, wprowadzenia akrobatycznych figur - taniec zwany rock'and'roll.

PASSODOBLE - hiszpański taniec oddający atmosferę areny i walki byków - corridę. Muzyka o charakterze marszowym wyzwala narastające napięcie, by przez poszczególne akcenty wzbudzić entuzjazm w ostatnim uderzeniu. Bardzo widowiskowy, a tancerze specjalnie przygotowują się do rozpoczęcia przyjmując pozy i wprowadzając nastrój, by ruszyć z pierwszym uderzeniem muzyki.

WALC ANGIELSKI - jak nazwa mówi taniec, który wywodzi się z Anglii, jego ruchy i obroty wskazują na to, że jego ojcem był walc wiedeński. Dziecko lat dwudziestych tego stulecia, a narodziny tego walca przypisywane są Anglikom, gdyż jako naród utarło się mówić, że są to ludzie o uosobieniu raczej melancholijno-flegmatycznym i w ówczesnych czasach nie wykazywali chęci do szybkich tańców. Dobrze tańczony sprawia wrażenie ruchu łodzi poruszającej się po regularnie wznoszących się i opadających falach. Swym charakterem symbolizuje parę młodych zakochanych ludzi z ufnością myślących o wspólnej przyszłości.

TANGO - do Europy przybyło jako taniec latynoamerykański. Natomiast historia dowodzi, że pochodzenie swe zawdzięcza nie jednej rasie i krajowi. Kształtowanie trwało wieki, a nasycały je elementy tańców niewolników afrykańskich. Charakterystyczny jest kontrast pomiędzy ruchem twardym i miękkim, w pewnym sensie naśladuje ruchy dzikich kotów. Posiada specyficzną atmosferę, pełną niepokoju, gwałtownych i nieoczekiwanych zwrotów ciała. W wykonaniu zaawansowanych par tango posiada ukrytą treść, czasami prawie dramatycznego napięcia, to konflikt rozgrywający się tanecznie i do końca nie rozwiązany. To nie tylko taniec - to styl.

WALC WIEDEŃSKI - król tańców salonowych, źródło upojeń starszego pokolenia. Także romantyczny jak walc angielski, lecz dwa razy szybszy, tańczony równym wirującym ruchem i nie posiadający wielu figur. Pochodzenia niemieckiego, lecz dzięki muzyce Straussa stał się symbolem Austrii, a ściślej mówiąc Wiednia. Dzięki niemu zapoczątkowany został rozwój tańca towarzyskiego w Europie. Do dziś chętnie tańczony, chociaż na turniejach w Anglii czasami pomijany.

FOXTROT - szybki taniec towarzyski, z akcentowaną trzecią ćwiartką taktu, wywodzący się z ragtime'u, rozpowszechniony w Europie po I wojnie światowej. Odmianą fokstrota w tempie wolnym jest slow-fox (wym. sleu-fox), two-step (wym. tu-step), a w szybszym - one-step (wym. uan step). Foxtrot to angielskie określenie oznaczające krok lisa. Bardzo modny na początku naszego wieku, prawdziwie dowolny, nie mający ustalonych reguł.

QUICKSTEP - szybka odmiana fokstrota, tryskająca energią, odmiennym stylem i charakterem, ukształtowana pod wpływem charlestona, regtimeu i onestepa, zaproponowana na kongresie nauczycieli tańca w 1924r. Symbolizować może młodych ludzi pełnych radości życia, cieszących się każdą wspólnie przeżytą chwilą poprzez podskoki, kroki biegane, szybkie zmiany kierunku, figury obrotowe i progresywne. Wymaga niezłej kondycji i dobrej koordynacji.